Wtedy, gdy leżąc obok,
Ciało domaga się więcej,
Chcąc zaspokoić zmysły prędzej,
Niż rozwieje się ich niedosytu obłok.
Ale również gdy patrząc,
W wymarzoną wspólną przyszłość.
Widząc w niej miejsce na miłość,
Męczy się wiecznie czekając.
Pragnienia,
Marzenia,
One nie chcą wisieć w przyszłości.
Nawet gdy widzą, że tak trzeba.
Chcą uchylić nam kawałek nieba,
Pozwalając szczęścia rybę zjeść do samych ości.
Lecz wtedy co ze szczęściem będzie?
Na miejsce dawnej ryby zapewne ławica przybędzie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz