Ćmiąc ćmy z w pośpiechy nabitej, zaćmionej, różowej lufki,
Ćwicząc ćmowego dymu artystyczne wypuszczanie,
Ćwiarteczka ze stołu krzyknęła! Sranie w banie!
Ćpać Ci nada, by wytworzyć całe to rymowanie. Ćpaj sznurówki!
Ćwiarteczkę najczystszej z kartofli domowej wódki podniósłszy, aplikuję,
Ćwieczek ten chłodny, ostro-słodki wbijając w sponiewierane myśli,
Ćwierkającą bezsensownego tworzenia zasady zmorę płynącą wśród liści,
Ćmiąc lufkę omijam, podając lufkę. Ćpaj towarzyszko, Ja wtenczas ponad racjonalności bramy wzlatuję!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz